Sposób odżwiania podczas rekonwalescencji po złamaniu jest podobny jak przy osteoporozie.

TEGO POTRZEBUJĄ OSŁABIONE KOŚCI
WAPŃ To główny budulec kości, którego z wiekiem wciąż ubywa. Jeśli nie dostarczymy go w mądry sposób, możemy się „łamać” częściej niż inni. Jego źródła w pożywieniu: Wbrew powszechnej opinii nie a wapnia w serze białym, bo w czasie produkcji jest odlewany wraz z serwatką. Więcej go w serach żółtych, ale tam z kolei jest też dużo fosforu, tłuszczów nasyconych i białka zwierzęcego, które zmniejszają wchłanianie wapnia. Dlatego oprócz nich warto polubić zielone warzywa. Chlorofil w nich zawarty zapobiega utracie wapnia wraz z moczem. Jeśli nie lubisz serów, możesz wzbogacić dietę w wapń, jedząc migdały, morele, sardynki, fermentowane produkty mleczne, pomarańcze, orzechy laskowe, kakao, jaja i rośliny strączkowe. Ważne: chcesz ułatwić przyswajanie wapnia, spożywaj produkty sprzyjające jego wchłanianiu, czyli witaminę D (np. ryby morskie). Unikaj natomiast kwasu szczawiowego obecnego np. w szpinaku, szczawiu i herbacie. Również nadużywanie soli powoduje wypłukiwanie wapnia.

FOSFOR 90 proc. Tego pierwiastka występuje w kościach, ale ważne jest, by jego stosunek do wpania wynosił 1:1. To trudne, bo fosfor jest w serach żółtych, topionych i pleśniowych, wędlinach, w napojach gazowanych oraz produktach wysoko przetworzonych. Jego nadmiar blokuje wchłanianie się wapnia i magnezu.
UWAGA! Złamanie wcale nie oznacza, że trzeba jeść więcej białka (najwięcej go w nabiale i chudym mięsie). Najlepiej gdy w naszym menu są dwie porcje nabiału i jedna mięsna dziennie. Poza tym często gotuj galarety mięsne, by uzupełnić kolagen.