EWANGELIA WG ŚW. MARKA MK 12, 38-44 WDOWI GROSZ

Jezus nauczając, mówił do zgromadzonych: „Strzeżcie ssię uczonych w Piśmie. Z upodobaniem chodzą oni w powłóczystych szatach, lubią pozdrowienia na rynku, pierwsze krzesła w synagogach i zaszczytne miejsca na ucztach. Objadają domy wdów i dla pozoru odprawiają długie modlitwy. Ci tym surowszy dostaną wyrok”.
Potem usiadł naprzeciw skarbony i przypatrywał się, jak tłu wrzucał dorbne pieniądze do skarbony. Wielu bogatych wrzucało wiele. Przyszła też jedna uboga wdowa i wrzuciła dwa pieniążki, czyli jeden grosz.
Wtedy przywołał swoich uczniów i rzekł do nich: „Zaprawdę powiadam wam: Ta uboga wdowa wrzuciła najwięcej ze wszystkich, którzy kładli do skarbony. Wszyscy bowiem wrzucali z tego, co im zbywało; ona zaś ze swego niedostatku wrzuciła wszystko, co miała, całe swe utrzymanie”.

EWANGELIA WG ŚW. MATEUSZA (Mt 5, 1-12a)

Jezus, widząc tłumy, wyszedł na górę. A gdy usiadł, przystąpił do Niego Jego uczniowie. Wtedy otworzyli swoje usta i nauczył ich tymi słowami:
„Błogosławieni ubodzy w duchu, albowiem do nich należy królestwo niebieskie.
Błogosławieni, który są smucą, albowiem oni będą pocieszeni. Błogosławieni cisi, albowiem oni na własność posiadją ziemię. Błogosławieni, którzy łakną i pragną sprawiedliwości, albowiem oni będą nasyceni.
Błogosławieni miłoserni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią. Błogosławieni czystego serca, albowiem oni Boga oglądać będą. Błogosławieni, którzy wprowadzają pokój, albowiem oni będą nazwani synami Bożymi.
Błogosławieni, którzy cierpią prześladowanie dla sprawiedliwości, albowiem do nich należy królestwo niebieskie. Błogosławieni jesteście, gdy ludzie wam urągają i prześladują was z mego powodu. Cieszcie się i radujcie, albowiem wielka jest wasza nagroda w niebie”.

EWANGELIA WG ŚW. MARKA (MK 10, 46-52)

EWANGELIA WG ŚW. MARKA (MK 10, 35-45)

Jakub i Jan, synowie Zabedeusza, zbliżyli się do Jezusa i rzekli: „Nauczycielu, chcemy, żebyś nam uczynił to, o co Cię poprosimy”. On ich zapytał: „Co chcecie, zebym wam uczynił?”. Rzekli Mu: „Użycz nam, żebyśmy w Twojej chwale siedzieli jeden po prawej, drugo po lewej Twojej stronie”. Jezus im odparł: „Nie wiecie, o co prosicie. Czy możescie pić kielich, który Ja mma pić, albo przyjąć chrzest, którym Ja mam być ochrzczony?”.
Odpowiedzieli Mu: „Możemy”. Lecz Jezus rzekł do nich: „Kielich, który Ja mam pić, pić będziecie; i chrzest, który Ja mam przyjąć, wy również przyjmiecie. Nie do Mnie jednak należy dać miejsce po mojej stronie prawej lub lewej, ale dostanie się ono tym, dla których zostało przygotowane”. Gdy dziesięciu to usłyszało, poczęli oburzać się na Jakuba i Jana.
A Jezus przywołał ich do siebie i rzekł do nich:
„Wiecie, że ci, którzy odchodzą za władców narodów, uciskają je, a ich wielcy dają im odczuć swą władzę. Nie tak będzie między wami. Lecz kto by między wami chciał się stać wielki, niech będzie sługą waszym. A kto by chciał być pierwszym między wami, niech będzie niewolnikiem wszystkich. Bo i Syn Człowieczy nie przyszedł, aby Mu służono, lecz żeby służyć i dać swoje życie na okup za wielu”.

EWANGELIA WG ŚW. MARKA (MK 10, 17-30)

Gdy Jezus wybierał się w drogę, przybiegł pewien człowiek i upadłszy przed Nim na kolana, pytał Go: „Nauczycielu dobry, co mam czynić, aby osiągnąć życie wieczne?”. Jezus mu rzekł: „Czemu nazywasz Mnie dobrym? Nikt nie jest dobry, tylko sam Bóg. Znasz przykazania”. On mu rzekł: „Nauczycielu, wszystkiego tego przestrzegałem do mojej młodości”. Wtedy Jezus spojrzał z miłością na niego i rzekł mu: „Jednego ci brakuje. Idź sprzedaj wszystko, co masz, i rozdaj ubogim, a będziesz miał skarb w niebie. Potem przyjdź i chodź ze Mną”. Lecz on odszedł zasmucony, miał bowiem wiele posiadłości. Wówczas Jezus spojrzał wokoło i rzekł do swoich uczniów: „Jak trudno jest bogatym wejść do królestwa Bożego”. Uczniowie zdumieli się, lecz Jezus powtórnie rzekł im: „Dzieci, jakie trudno wejść do królestwa Bożego tym, którzy w dostatkac pokładają ufność. Ławiej jest wielbłądowi przez ucho igielne, niż bogatemu wejść do królestwa Bożego”. A oni tym bardziej się dziwili i mówili międzi sobą: „Któż wiec może się zbawić?”. Jezus spojrzał na nich i rzekł: „U ludzi to niemożliwe, ale nie u Boga; bo u Boga wszystko jest możliwe”

EWANGELIA

SŁOWA EWANGELII WEDŁUG ŚWIĘTEGO MARKA (MK 9, 30-37) JEŚLI KTO CHCE BYĆ PIERWSZYM, NIECH BĘDZIE OSTATNIM ZE WSZYSTKICH
Jezus i Jego uczniowie podróżowali przez Galileę, On jednak nie chciał, żeby kto wiedział o tym. Pouczał bowiem swoich uczniów i mówił im: »Syn Człowieczy będzie wydany w ręce ludzi. Ci Go zabiją, lecz zabity po trzech dniach zmartwychwstanie« Oni jednak nie rozumieli tych słów, a bali się Go pytać. Tak przyszli do Kafarnaum. Gdy był w domu, zapytał ich: »O czym to rozprawialiście w drodze?«. Lecz oni milczeli, w drodze bowiem posprzeczali się między sobą o to, kto z noch jest największy.
On usiadł, przywołał Dwunastu i rzekł do nich: »Jeśli kto chce być pierwszym, niech będzie ostatnim ze wszystkich i sługą wszystkich«.
Potem wziął dziecko; postawił je przed nimi i objąwszy je ramionami, rzekł do nich: »Kto przyjmuje jedno z tych dzieci w imię moje, Mnie przyjmuje; a kto Mnie przyjmuje, nie przyjmuje Mnie, lecz Tego, który Mnie posłał«.

EWANGELIA

SŁOWA EWANGELII WEDŁUG ŚWIĘTEGO MARKA (MK 8, 27-35) ZAPOWIEDŹ MĘKI CHRYSTUSA
Jezus udał się ze swoimi uczniami do wioski pod Cezareą Filipową. W drodze pytał uczniów: „Za kogo uważają Mnie ludzie?”. Oni Mu odpowiedzieli: „Za Jana Chrzciciela, inno za Eliasza, jeszcze inni za jednego z proroków”. On ich zapytał: „A wy za kogo Mnie uważacie?”. Odpowiedział Mu Piotr: „Ty jesteś Mesjaszem”. Wtedy surowo im przekazał, żeby nikomu o nim nie mówili. I zaczął ich pouczać, że Syn Człowieczy musi wiele cierpieć, że będzie odrzucony przez starszych, arcykapłanów i uczonych w Piśmie; że będzie zabity, ale po trzech dniach zmartwychwastanie. A mówił zupełnie otwarcie te słowa. Wtedy Piotr wziął Go na boki i zaczął Go upominać. Lecz On obrócił się i patrząc na swych uczniów, zgromił Piotra słowami: „Zejdź Mi z oczu, szatanie, bo nie myślsiz o tym, co Boże, ale o tym, co ludzkie”. Potem przywołał do siebie tłum razem ze swoimi uczniami i rzekł im: „Jeśli kto chce pójść ze Mną, niech się zaprze samego siebie, niech weźmie krzyż swój i niech Mnie naśladuje. Bo kto chce zachować swoje życie, starci je; a kto straci swe życie z powodu Mnie i ewangelii, ten je zachowa”.

EWANGELIA

SŁOWA EWANGELII WEDŁUG ŚWIĘTEGO MARKA (MK 7, 31-37) UZDROWIENIE GŁUCHONIEMEGO
Jezus opuścił okolice Tyru i przez Sydon przyszedł nad Jezioro Galilejskie, przemierzając posiadłość Dekapolu.
Przyprowadzili mu głuchoniemego i prosili Go, żeby położył na niego rękę. On wziął go na bok osobno od tłumu, włożył palce w jego uszy i śliną dotknął mu języka, aspojrzawszy w niebo, westchnął i rzekł do niego: »Effatha«, to znaczy: »Otwórz się«. Zaraz otworzyły się jego uszy, więzy języka się rozwiązały i mógł prawidłowo mówić.
Jezus przykazał im, żeby nikomu nie mówili. Lecz im bardziej przekazywał, tym gorliwej to rozgłaszali. I pełni zdumienia mówili: »Dobrze uczynił wszystko. Nawet głuchym słuch przywraca i niewym mowę«.

EWANGELIA

SŁOWA EWANGELII WEDŁUG ŚWIĘTEGO MARKA (MK 7, 1-8. 14-15. 21-23) PRAWO BOŻE A ZWYCZAJE
Zebrali się u Jezusa faryzeusze i kilku uczonych w Piśmie, którzy przybyli z Jerozolimy. I zauważyli, że niektórzzy z Jego uczniów brali posiłek nieczystymi, to znaczy nieumytymi rękami. Faryzeusze bowiem i w ogólem Żydzi, trzymając się tradycji starszych, nie jedzą, jeśli sobie rak nie obmyją, rozluxniając pięść. I gdy wrócą z rynku, nie jesdzą, dopóki się nie obmyją. Jest jeszcze wiele innych zwyczajów, które przyjęli i których pzrestrzegają, jak obmywanie kubków, dzbanków, naczyń miedzianych.
Zapuytali Go więc garyzeusze i uczeni w Piśmie: »Dlaczego Twoi uczniowie nie postępują według tradycji starszych, lecz jedzą nieczystymi rękami?«.
Odpowiedział im: »Słusznie prorok Izajasz powiedzial o was, obłudnikach, jak jest naapisane: „Ten lud czci mnie wargami, lecz sercem swym daleko jest ode mnie. Ale czci na próżno, ucząc zasad podanych przez ludzi”. Uchyliliście przykazanie Boże, a trzymacie się ludzkiej tradycji«.
Potem przywołał znowu tłum do siebie i rzekł do niego: »Słuchajcie Mnie, wszyscy i zrozumiejcie. Nic nie wchodzi z zewnątrz w człowieka, co mogłoby uczynić go nieczystym; lecz co wychodzi z człowieka, to czyni człowieka nieczystym. Z wnętrza bowiem, z serca ludzkiego pochodzą złe myśli, nierząd, kradzieże, zabójstwa, cudzołóstwa, chciwość, przewrotność, dostęp, wyuzdanie, zazdrość, obelgi, pycha, głupota.
Wszystko to zło z wnętrza pochodzi i czyni człowieka nieczystym«.